12 september, 2019

De ondraaglijke leegte van het bestaan 2.0

Eenzaamheid. Het is op sociaal gebied één van de grootste problemen in de westerse wereld. Kijk maar naar de vele mensen die aan het einde van hun leven eenzaam achterblijven. Hun partner en vrienden overleden of te krakkemikkig om elkaar op te zoeken. En een familie die het te druk heeft.

Of kijk naar de toename van mensen die langdurig, soms zelfs hun hele leven, single blijven. Opgevoed met TV-relaties van de Bold & the Beautiful, GTST, en de ‘perfecte wereld’ op Facebook en Instagram. Om er vervolgens achter te komen dat echte relaties lastiger en vaak minder glamorous zijn. Veel mensen haken gedesillusioneerd af en zeggen dan ‘happy single’ te zijn. Om vervolgens wel bakken met geld uit te geven op Singles Day als troostvoer.

De techniek doet hier nog eens een schepje bovenop. Onder het mom van gemak en controle worden dingen steeds meer overgenomen door slimme algoritmes, robots en appjes waarin je alles lekker zelf regelt. Je hoeft geen mens meer te zien of te spreken.

In de AH pak je de zelfscanner om af te rekenen. De kassajuffrouw spreek je dus niet meer. Straks hoef je met slimme sloten de koeriers van je online bestelde pakketjes ook niet meer te zien of mee te praten.

Je vrienden ‘spreek’ je vooral online. Dat hoeft over een tijdje niet eens meer direct, maar via je persoonlijke AI-assistent. Die heeft straks een leukere en intensere relatie met de persoonlijke AI’s van je vrienden dan jij met je vrienden hebt…

Je moet tegenwoordig gewoon echt moeite doen om nog menselijke en echte relaties aan te gaan…Het gevolg is dat mensen steeds eenzamer zijn en worden. En dat is niet zo best. Mensen zijn uiteindelijk toch sociale dieren die het liefst in een roedel leven. We hebben liefde en aandacht nodig. Begrip en warmte. En dat krijgen we steeds minder.

Aandacht en begrip kunnen superficieel weliswaar door apparaten vervangen worden, maar geeft ‘in the end’ toch te weinig voldoening. Een beetje zoals eten bij McDonald’s. Ja, het zijn veel calorieën, maar het vult uiteindelijk toch niet echt…

Kortom: we voelen ons steeds leger. Het knaagt, en veel mensen weten niet goed wat er aan de hand is. Het is lastig om er de vinger op te leggen. Vooral omdat het zo’n logisch en geleidelijk proces is. Wie is er nu tegen gemak? Wie vindt het nu niet fijn dat je zelf meer controle krijgt en lekker alles 24/7 zelf regelt?

En wat ik het interessantst vind… Wat doen we dan met al die extra tijd die we ‘winnen’ door gemak, snelheid en al die controle? De gedachte was: meer tijd hebben voor de leuke en belangrijke dingen… In werkelijkheid spenderen we die extra tijd door weer meer naar dat scherm te staren, terwijl we op de bank hangen. Moe van het snelle en steeds sneller wordende leven.

Voor mijn gevoel klopt daar dus niks van. Die persoonlijke interactie, die persoonlijke relaties. DAT zijn juist de leuke en belangrijke dingen in het leven. En die worden steeds meer weggesneden uit ons leven voor een procentje extra winstgevendheid. Dáár worden we als mensen alleen maar eenzamer van. Waar we echt behoefte aan hebben is dus eigenlijk minder efficiëntie en meer affectie.

Het nieuwe goud is aandacht voor elkaar. Liefde en warmte. Echte connecties en relaties. Met Sinterklaas en Kerst komen we bij elkaar. Hebben we weer echt aandacht voor de ander. Daarom blijven we dat zo’n fijn feest vinden. Naast al het gedoe van schoonfamilies en die ene nare tante en zo…

Robert Enters neemt je in zijn columns mee in de wereld van financiële innovatie, trends en ontwikkelingen.

contact person

Robert Enters

Strateeg & trendwatcher Contact Opnemen

Privacy